Korzystanie z serwisów było możliwe to było dzięki środkom pomocowym pochodzącym z Unii Europejskiej


Częściowa realizacja projektu inwestycyjnego sfinansowana została ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego 2007 - 2013

Podkategoria:

Droga do niepodległości

Orientacja proaustriacka – Józef Piłsudski organizował w Galicji za zgodą Austro-Węgier drużyny strzeleckie jako kadrę przyszłej armii. Uważał Rosję za głównego wroga Polski. Po wybuchu wojny zamierzał wkroczyć na teren zaboru rosyjskiego, wywołać powstanie i utworzyć zalążek państwa polskiego.
Orientacja prorosyjska – Roman Dmowski uważał Niemcy za głównego wroga Polski. Przekonywał, że związek z państwami centralnymi utrwali rozbiory, natomiast z Rosją da zjednoczenie ziem polskich pod berłem cara, co jest pierwszym krokiem ku niepodległości.
6.08.1914 kompania kadrowa Piłsudskiego wkroczyła do Kielc, ale wobec wrogiej ludności królestwa musiała się wycofać do Galicji. Tam dołączyła do formujących się Legionów Polskich tworząc Pierwszą Brygadę. W 1915 królestwo znalazło się pod władzą państw centralnych, ale nie zgodziły się one na zjednoczenie zdobytych ziem polskich z Galicją. Rosja natomiast nie zgodziła się na utworzenie polskich oddziałów wojskowych (poza 900-osobowym Legionem Puławskim).
W 1916 roku Niemcom zaczęło brakować rekrutów i chętnie dołączyliby do armii Polaków, którzy żądali najpierw gwarancji niepodległej ojczyzny. 5.11.1916 cesarze niemiecki i austriacki wydali manifest dwóch cesarzy, który niejasno zapowiadał odrodzenie Polski na ziemiach zaboru rosyjskiego, ale nie o jej granicach oraz utworzył Królestwo Polskie. Mówił też o stworzeniu polskiego wojska. Polacy jednak nie chcieli umierać za mgliste obietnice cesarzy. W odpowiedzi Rosja wypowiedziała się za przyznaniem Polsce niepodległości pod warunkiem sojuszu. W czerwcu 1917 we Francji zaczęto tworzyć „błękitną armię” pod dowództwem Józefa Hallera. W sierpniu 1917 z inicjatywy Dmowskiego powstał w Paryżu Komitet Narodowy Polski. W lipcu 1917 Piłsudski zerwał współpracę z państwami centralnymi. We wrześniu 1917 dwaj cesarze powołali 3-osobową Radę Regencyjną, który była im całkowicie uległa i nie zyskała sympatii Polaków. W styczniu 1918 prezydent USA Wilson wygłosił orędzie o sprawiedliwym pokoju, w którym przewidział też niepodległą Polskę. Jesienią 1918 rozpadły się Austro-Węgry, Niemcy poniosły klęskę na froncie zachodnim, a w Rosji trwała wojna domowa. Dało to szanse na odzyskanie niepodległości.
W październiku 1918 Polacy opanowali Galicję Zachodnią. W nocy 6/7.11.1918 powstał w Lublinie Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej. Premierem został Ignacy Daszyński. Rankiem 10.11 do Warszawy przybył Józef Piłsudski i rozpoczął rozbrajanie żołnierzy niemieckich. Wieczorem zawarł porozumienie z żołnierzami niemieckimi. 11.11 Warszawa była wolna, lubelski rząd podporządkował się Piłsudskiemu, a Rada Regencyjna powierzyła mu komendę nad wojskiem. 14.11 rada rozwiązała się przekazując Piłsudskiemu całą władze w państwie. 18.11 Piłsudski powołał lewicowy rząd Jędrzeja Moraczewskiego, a w styczniu 1919 bezpartyjny rząd Ignacego Paderewskiego. 10.02.1919 zebrał się pierwszy sejm w odrodzonej Polsce. Uchwalił on tzw. małą konstytucję, czyli tymczasowe zasady ustroju Polski

Nauczyciela: 0 Ucznia: 0

Kategoria: Gimnazjum -> Historia -> Inne

Autor: Szarski A.

Data dodania: 2010-03-15 09:24:03

Ilość stron maszynopisu: 0.8

Ilość stron rękopisu: 2

Brak obrazków.
Brak załączników.

Brak dodanych linków zewnetrznych.

Wszystkie komentarze

Uczeń

Nauczyciel

Tytuł komentarza:

Treść komentarza:

Ocena pracy:



Informacje o nas

Serwisy

Polecane

Zakupy

Pomoc