Korzystanie z serwisów było możliwe to było dzięki środkom pomocowym pochodzącym z Unii Europejskiej


Częściowa realizacja projektu inwestycyjnego sfinansowana została ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego 2007 - 2013

Podkategoria:

Przyjemność tekstu Rolanda Barthes'a

Na czym polega przyjemność tekstu? Ma dwa bieguny: właściwą przyjemność, czyli powolne oddawanie się leniwej lekturze, najczęściej długich powieści realistycznych, niczym obżarstwo systematyczne i nie znające nasycenia (kulminacji, orgazmu). Coś w rodzaju łaskotania po plecach. Albo rozkosz, nachodzącą nas niespodziewanie, momentalną, zaraz przemijającą, zawsze przedwczesną, nie dającą się zaplanować i przewidzieć. Słowem: orgazm, odlot, oszołomienie. Co się dzieje z czytelnikiem przyjemności, a co z czytelnikiem rozkoszy?W pierwszym wypadku mamy proces, który psychoanaliza określa jako dążenie do umocnienia ego (ja), do napompowania go pełnią kulturowej samowiedzy i płynącego stąd samoutwierdzenia, samozadowolenia. W drugim przypadku ja ulega "zaćmieniu", światło świadomości przygasa, ego traci kontrolę, na scenę występuje Inny, nasza nieświadomość. Każdy czytelnik jest rozpołowiony (psychoanaliza używa metafory "rozłupania"), będąc zarazem - na przemian - czytelnikiem przyjemności i rozkoszy. Istotą tej aforystycznej książeczki, zestawionej z fragmentów poukładanych alfabetycznie, jest przeniesienie refleksji o tekście z obszaru semiotyki w obszar pożądania, a więc w obszar mowy postrzeganej w kategoriach psychoanalitycznych. Dokonuje tego Barthes za pomocą kategorii écriture [pisanie], która towarzyszy mu przez całe życie. Jego pierwsza książka nosiła tytuł: Le degré zéro de l´écriture [Stopień zero pisania] (1953). Wówczas rozumiał przez to słowo pewien zbiorowy sposób pisania, później (Élements de sémiologie 1964) utożsamił je z "idiolektem". W końcu uznał pisanie za praktykę pozwalającą uzyskiwać rozkosz poprzez mowę. "Tym jest pisanie: nauką rozkoszy mowy, jej kamasutrą (która nie ma innego traktatu, jak samo to pisanie)". Pomiędzy piszącym a czytelnikiem znajduje się utkany z ich obustronnych projekcji tekst, obiekt nie semiotyczny, tylko fantazmatyczny. Przyjemność tekstu to refleksja wokół pisania i czytania jako procesów kształtujących ludzką podmiotowość, pojętą tutaj w owej dwoistości istoty "rozpękniętej" na świadomą jaźń i nieświadomego Innego. Por. poststrukturalizm - problem tekstu, psychoanaliza, semiotyka francuska i włoska.

Nauczyciela: 0 Ucznia: 0

Kategoria: Liceum -> Język polski -> Pojęcia literackie

Autor: Praca zbiorowa

Data dodania: 2010-03-09 02:07:08

Ilość stron maszynopisu: 0.6

Ilość stron rękopisu: 1.5

Brak dodanych linków zewnetrznych.

Wszystkie komentarze

Uczeń

Nauczyciel

Tytuł komentarza:

Treść komentarza:

Ocena pracy:



Informacje o nas

Serwisy

Polecane

Zakupy

Pomoc